پژوهشکده باقرالعلوم
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
  • مصاحبت نسبت به نعمت ها   
  • 1392-07-09 13:26:36  
  • تعداد بازدید : 18   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • حدیث شماره ۵۱  

    رُوِیَ عَن عَلِیِّ ابنِ مُوسی الِّرضا عَلَیهِما السَّلامُ قالَ:

    یاعَلیُّ! اَحسِنوُا جِوارَ النِّعَمِ فَاِنَّها وَحشِیَّةٌ وَ مَا نَأَت عَن قَومٍ فَعَادَت اِلَیهِم[1]

    ترجمه حدیث: علی بن شعیب می گوید: بر ابی الحسن الرضا علیه السلام وارد شدم. حضرت به من فرمودند:

    ای علی! مصاحبت نسبت به نعمت ها را نیکو بدارید، چون نعمت ها وحشی هستند و فرار می کنند و این طور نیست که هر نعمتی اگر از دست قومی رفت، به سوی آنان برگردد.

    شرح حدیث: انسان قدر نعمت های الهی را بداند، زیرا همیشه در دست او نیست، بلکه مانند حیوانات وحشی یک مرتبه فرار کرده و از دست او می رود. معلوم نیست که اگر نعمت ها از دست انسان فرار کرد، دوباره آن را به چنگ می آورد یا نه؟ اگر هم بتواند به چنگ آورد، با زحمت و مشقّت فراوان است. حالا صحبت در این است که انسان برای باقی ماندن نعمت های الهی در دست خودش و چگونگی افزایش نعمت ها یعنی بقا و ازدیاد نعمت های الهی چه بکند؟ هر دو آنها ریشه در یک چیز دارد و آن هم شکر نعمت است.

    حضرت امام رضا علیه السلام فرمودند: نیکو بشمارید. چگونه؟ شکر نعمت را به جا آورید و الّا آن نعمت ها از دست فرار می کند. پس تو قابل نبودی که این نعمت ها را به تو بدهیم، زیرا بقا و ازدیاد نعمت، بستگی به شکر دارد.

    شکر هم برسه قسم است: قلبی، لفظی و عملی. قلبی: یعنی بفهمی خدا به تو نعمت را داده است. لفظی: ستایش و حمد الهی را به جا آوری و عملی: در راه رضای خداوند مصرف کنی نه در راه حرام. یعنی از علم و مال و مقام و... به حدّ توان و استطاعت خود در راه خدمت به بندگان خداوند استفاده کنیم. خداوند در قرآن می فرماید: "لَئِن شَکَرتُم لَأزیِدَنَّکُم وَ لَئِن کَفَرتُم إنَّ عَذَابِی لَشَدیِدٌ [2]" اگر شکر کنید، برنعمت های شما می افزایم و اگر کفران کنید به عذاب شدید گرفتار می کنم.


    [1] بحار الانوار، جلد 75، صفحه 341

    [2]سوره ابراهیم، آیه 7

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :