پژوهشکده باقرالعلوم
ArticleID PicAddress Subject Date
{ArticleID}
{Header}
{Subject}

{Comment}

 {StringDate}
 
  • اولياي خدا   
  • 1392-07-09 13:28:15  
  • تعداد بازدید : 17   
  • ارسال به دوستان
  •  
  •  
  • حدیث شماره ۵۸  

    رُوِیَ عَن عَلِیِّ اَمیرِالمُؤمِنینَ عَلَیهِ السَّلامُ قالَ:

    اِنَّ اَولِیاءَ اللهِ تَعالی کُلُّ مُستَقرِبٍ اَجَلَهُ وَ مُکَذِّبٍ اَمَلَهُ کَثیرٍ عَمَلُهُ قَلیلٍ زَلَلُهُ[1]

    ترجمه حدیث: حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام فرمودند: کسانی که از اولیاء و دوستان خداوند هستند، پایان زندگی خویش را نزدیک می بینند و آرزوهای زندگی خود را دروغ می دانند، اعمال شایسته و صالح را زیاد وفراوان انجام می دهند، و لغزش ها و گناهان آنان در زندگی کم و اندک می باشد.

    شرح حدیث: اولیای خدا یعنی کسانی که یک رابطه و پیوند دوستی و محبّتی درونی با خداوند دارند دارای چهار نشانه می باشند، دو نشانۀ آن درونی و دو نشانۀ دیگرش بیرونی است. دو نشانۀ درونی عبارتند از:

    اوّل: دوست دارد هرچه زودتر زندگی او پایان پذیرد و از نشئه دنیا خارج شده تا به لقاءالله برسد، زیرا هرچه غیر از خداست، در نظر ایشان پست و حقیر و کوچک است. آنان نه تنها از برزخ و قیامت نمی ترسند، بلکه در نظرشان زیباست؛ زیرا با طیّ این مسیر، به دوست خود که خداوند است می رسند.

    دوّم: هر آرزویی را در دنیا دروغ دانسته و تکذیب می کنند و همۀ آنها را خیال، سراب، واهی، رؤیا و... می دانند. کسی که پایان زندگی خود را دور می بیند، طرح ها و نقشه های زیادی می کشد، ولی کسی که می گوید می خواهم بروم، آرزوی درازی ندارد. هر آرزویی بیاید آن را رد می کند، زیرا در انتظار لقای دوست است.

    دو نشانۀ بیرونی عبارتند از:

    اوّل: اعمال شایسته و خوب خود را در دنیا زیاد و فراوان می کند، زیرا انجام اعمال خوب و نیکو را دوستِ او دوست دارد و با این اعمال جلب رضایت محبوب خود را کرده و به او نزدیک می شود.

    دوّم: لغزش ها و گناهان آنها در زندگی کم و اندک است، زیرا انجام گناه باعث سخط و غضب و دوری او از محبوبش می شود.


    [1] غرر الحکم و درر الکلم، صفحه 165، روایت 3221

     
    نام :
    نام خانوادگی :
    ایمیل :
     
    متن :
    متوسط امتیاز :
    %0
    تعداد آراء :
    0
    امتیاز شما :